θήρ

θύρα

θῠραυλία

θῠραυλέω

θηραγρέτης

θύραζε

φύραμα

φυράμασίν

φυράματα

φυράματος

Θηραμένης

θύραν

Θήρανδε

θηράω

θῠραωρός

θύρας

θύρᾱσι(ν)

Θηρασία

θηράσιμος

φύρασον

φυράσεως

θηρᾱτικά

θηρᾱτικός

θηρᾱτήριος

θηρᾱτής

θηράτωρ

θηρᾱτός

θήρᾱτρον

θύρᾱθεν

Θυργωνίδαι

φύρδᾱν

φύρδην

θήρη

θηρία

θηριακά

θηριάλωτον

θηριαλώτου

θυρίδα

θυρίδας

θυρίδι

θηρίδιον

θυρίδων

θυρίδος

θυρίδες

θηρίοις

Θηρικλεία

Θηρίκλειος

Θηρικλῆς

θήρημα

θηρίῳ

θηριόβρωτος

θηριώδει

θηριωδία

θηριώδης

θηριωδῶς

θηριῶδες

θηριομάχης

θηριομάχος

θηριομᾰχέω

θηρίον

θηριονάρκη

θηριόομαι

θήρειος

θηρίωσις

θηριότης

θῠρίς

θυρίσιν

Φηρητιάδης

θηρητήρ

θηρήτωρ

θηρίου

θύρηφι(ν)

θύρηθε(ν)

Θυριεύς

Φύρκον τεῖχος

φυρμόν

φυρμός

φύρω

θηροβολέω

θηρόβοτος

Θηρογόνος

θηροζυγοχαμψιμέτωπος

θῠροκόπος

θῠροκοπέω

θηροκτόνος

θηρόλετος

θύρωμα

φηρομᾰνής

θυρώμασι

θυρώμασίν

θυρώματα

θυρώματι

θυρωμάτων

θυρώματος

θηρομῐγής

Θυρῶν

φύρονται

θηρονόμος

θῠρόω

θἠρῷον

θυρωροὶ

θυρωροῖς

θυρωρῶν

θυρωρὸς

θῠρωρέω

θηρὸς

θυρώσει

θηροσύνη

θηροσκόπος

θηροτόκος

θῠρωτός

θηροτρόφος

θηροφόνος

Θύρρειον

θύρσα

θυρσάριον

θηρσὶν

θυρσομᾰνής

θυρσόω

θύρσος

θυρσοφορία

θυρσοφόρος

θυρσοφορέω

θυρσοχᾰρής

θύρσους

θύραι

Θυρέα

θῠρέασπις

Θυρεᾶτις

θῠρεᾱφόρος

θήρευμα

θηρεύματα

θυρεοὶ

θηρεύω

θηρευόμενα

θηρευόμενοι

θηρευόντων

Θηρεύοντες

θυρεοῖς

θυρεῷ

θυρεὸν

θυρεός

θυρεοφόροι

θῠρεοφόρος

θῠρεοφορέω

θῠρεπᾰνοίκτης

θύραις

θύρετρον

φύρεται

θυρεοῦ

θυρεοὺς

θηρεύσας

θηρεύσῃ

θηρεύσεις

θήρευσόν

θηρεύσουσιν

θηρεῦσαι

θηρεύσαισαν

θηρευτάς

θηρευτική

θηρευτικόν

θηρευτικός

θηρευτὴς

θηρευτῶν

θηρευτός

θηρευθήσονται

Language: Greek

фир

Древнегреческо-русский словарь Дворецкого:
φήρ
φήρ, φηρόςэол. Hom., Pind. = θήρ.
Древнегреческо-русский словарь Дворецкого:
θήρ
θήρ, θηρός ὁ (в прозе преимущ. θηρίον) (эп. dat. pl. тж. θήρεσσι)
1) хищный зверь: ὁ Νέμειος θ. Eur. Немейский зверь (лев); Ἐρυμάνθιος θ. Soph. Эримантский зверь (вепрь);
2) (тж. ἐπὶ χέρσου θήρ Hom.) наземное животное (ἰχθύες καὶ θῆρες καὶ οἰωνοί Hes.);
3) животное (вообще) (οὐ θεῶν τις, οὐδ᾽ ἄνθρωπος οὐδὲ θήρ Aesch.): ἔγνω θὴρ θῆρα погов. Arst. зверь зверя (т. е. свой своего) узнает;
4) чудовище (ὁ θ. Κένταυρος Soph.): ἀμαίμακος θήρ Soph. неукротимое чудовище (т. е. Κέρβερος);
5) перен. человек: θῆρες ξιφήρεις Eur. вооруженные мечами люди (т. е. Ὀρέστης καὶ Πυλάδης).